BUĞDAYIN IŞILTISI

Tellim tellim türküsü
Gögermiş ellerin acı tütünü
Kehribar ışıltılı mısraların
Gümüş kapağını açıp bakın
Eviniz olsun bir alkımlık imge.

Tam geçecektim ablamın gözlerinden
Çığ düşmüş yolların ensesine
Uzun tümceler kurmuş romanlar
Kızıl giysiler içinde bir gelin
Ölümü kutsamış eteklerinden.

Körfezi belledi kan emiciler
Çöllerden kum yükler gemilere
Haymana sıcağı başaktan
Umutlar yeşerir ölüm kaçar
Bent deresinden yürüsem
Yuvasız kuşlar üşüşür
Bir avuç buğday yeter hepsine.

Kocaman bir dünya saklı
O kırağı vurgunu gözlerinde
Terkimde rüzgar gülü kızlar
Yangın kaplamış çatılara kadar
Artık göklerin mavisi kaybolur
Dönelim biz zeytinin çekirdeğine.

ACILAR BOYUTSUZ

Karlı kayanın ırmağı
Geyik izi bungun imler
Didesi çukur erozyon savurganı
Birinci baskının yayın kurulu
Sapağı tutulmuş yoldan geçer
Ağdası bol porselen yüzlü kızım.

Özgürlük çalıkusu başımda
Ah çekersem ölürüm
Ölüm lükstür bu zamanda
Babadan kalma bu yürümeler
Acının çarkına tutarım dilimi
Yansıtmam için için gelen ölümü.

Baskısı çok iyi gelir tenime
Acı suyun süzülür sütümden
Ak mermerin köpüğü çağıl çağıl
Kasırgalar geçer pencereden
Yılgınlık yok bize çocuklarım
Emeği süzelim ağulu sözlerden.

Suda balık olamayız
Olsak bile mercan dizeriz yosuna
Göklerin tozuna tutunan damla
Birden soğur gözyaşı düşer dışına
Bakir gezegeni kırık düğme
Yakasız ceket giymenin hüznü
Her seher yeliyle değer tenime.

MUNZUR SUYU

Çaltı ırmağını yakalarım kırmızı
Demir dağın körükçüsü havlıcan
Kesdogan kalesine çeker kılıcı
Çoğaltır köpüğünü deli fıratın.

Bulutların tuncu munzur göze
Dudağında aci bir gülümseme
Kınsız bıçağın yalımına
Anlık bile sırtını dönme.

İşte ben o suların içinden
Bir damlayım bu güne
İster bak künyeme düş önüme
Sütümüz munzurun suyu
Bu dağlarda çil kekliğe benzetirler
Ceylan gözlü berivan kızı.

Keven yakarak ısınır
Kör bir adam sesini kazar taşa
Umut yağmuru buğday biçer ıraklara
İste kurşun çağın çocukları
Ağıt ağıt düğümlenir bağdat'ta.

Akşamlara çilingir sofrası kuranlar
Bu göklerin yıldızını güneşini
Kuşansın kalemini korkusuz
Boşuna üfürme yalanı kardeşim
Sürgit toprağımdan çürümesin yeşilim.

Kınalı parmakların çeyiz sandığı
Gömüsüne kazma sallıyor kodoşlar.

DUMANLI KUVARS

kara keven
gün batımı
beklersin sarı çamları
ay ışığına kurarsın
dolunaylı şeytan sofrasını.

koyların eteklerine
çaldılar kibriti bir yaz günü
yangın sarıyor dalını budağını
kaz dağından duydum
o acı sesini
yanıyor ayvalık
yanıyor mavi deniz
hiç mi ürpermediniz.

martılar yetişti denizden
tuzlu kanatların çığlığı
ak göğüslü bulutlarım
dumanlı bir kuvars gibi
taş kesildi gökyüzünde.

kaplumbağa geçemedi yolun
öbür tarafına.kafasını çekti bir taşın dibine.
yeşile düşen, kin alev köslendi yanık kokusu.
saksağan tükürdü, dost ormanları yakan
çıkarcı uşağın suratına.

yiğitlik orman yakmak değil
yiğitlik kurda kuşa yuva yapmak
bu yazı yabanı.yiğitlik ağacını sevmek,
toprağına bir fidan dikip neşe vermek
yüce dağlara. hiçbiri yok sende.

 

İNCE KIYIM

başını sokar tünele
demir dağlı kara tren
yalçın kayaların dumanı
tellenir çaltı üzerinden
fıratın muzur köpüğüne.

vagonlar hasret yüklü
bohçasının her rengine
yazılmıştır bir türkü.

cürekten yukarı divriği
çaltı ırmağı dolanır beline
kesdoğan kalesi yarılır
sevdiğin düşer
suları geçen kayaların üstüne.

rayların ışığını eline yüzüne
sürsen hep ceviz kabuğu kokar
tabakası bitlis tütünü ince kıyım
çaltıdan öte iki ırmak akar
biri fırat diğeri dicle.

 

 

TOPRAĞIN DİLİ

Gün ışığı bir tanımla
Geldim oturdum yanına.

Akşam yakın
Başaklar firik daha
Yazıda kalmasın ekin.

Dudaklarınla ez kara üzümleri
Gör al topukta biriken kanı.

Yitik kentlerin yükseltisi
Sırtımda taşıdığım sarnıcın kapağı.

Su getirdim sana
Bir testi su
Geceleri dışarı koy
Toprağın dilidir su.