dumansızlar
SESLİ EDEBİYAT DERGİSİ
YALÇIN BENLİCAN
ÖZGEÇMİŞ
BİR ŞİİRİ
MÜLTECİ
Öteki sesini kullanıyor telefonda
Uykulu Türkçe'sine gülkokusu eklemiş
En yeni rüyasını anlatıyor
Epeyce mahcup bir o kadar gizemli
Sığınma hakkı istiyor ısrarla
Mülteciymiş, üstelikte acilmiş
Beyaz bayrak asmış namlusunun ucunaEge şubat ortası hünüz sabahın sekizi
Alsancak orospularının paydos vakti
Günlüğünde ne çok şey biriktirmiş
Kısık ıslak sesinde balıklar boğuluyor
Kararsız duruşumu uzağımdan anladı
Tutmasam telefonun içinden gelecekti
Martı çığlıklarıyla İzmir güne uyanıyor
Giderek çoğalıyor içimin gel-gitleri
Panama bandıralı bir şilep demir alıyor.
Liman işçilerinin memleket türküleri.Kuaför çıkışı geldi aynı gün akşam üstü
Gözleri yağmur, saçları gök gürültüsü
Kırmızı eteği dizinden çok yukarı
Alaska civarında bir eskimo terliyor
Esmer akrepler çiziyorum duvarlarıma
Yaklaşıyor tamtamların kıyamet travması
Artık bütün ihtimaller olası.İzmir- 02. 09 2007